Syberia

Barguzińskie sylwety

905012_original

Nie mogłem podczas mojej obecnej wyprawy nie odwiedzić Barguzińskiego Rezerwatu Biosfery (ros. Баргузинский заповедник) — to właśnie data jego powstania wyznacza początek stuletniej historii istnienia obszarów chronionych w Rosji. Do rezerwatu nie prowadzi żadna droga samochodowa — to najdzikszy zakątek Bajkału. Dostać się tu można jedynie drogą wodną albo helikopterem. Albo w zimie przemierzając zamarzniętą taflę jeziora. Kiedy trzy lata temu w drodze na Kamczatkę znalazłem się nad brzegiem Bajkału, w Zabajkalskim Parku Narodowym, był sztormowy wrzesień. Przez tydzień czekałem na poprawę pogody, zacumowany w osiedlu Monachowo, ale i tak się nie doczekałem.

W tym roku znalazłem się w Monachowo pod koniec czerwca, w czasie gdy nad Bajkałem panował całkowity spokój. Ale pojawiło się za to inne utrapienie: zadymienie spowodowane licznymi pożarami lasów porastających brzegi jeziora. Znowu musiałem czekać — tym razem na poprawę widoczności. Jednak nie nudziłem się przez ten czas. Dołączyłem w charakterze fotografa i operatora kamery do grupy operacyjnej zwalczającej kłusownictwo „Barguzin”. Poświęcę temu oddzielną obszerną opowieść.

905452_originalKiedy smog nad jeziorem nieco zmalał, razem z członkami grupy operacyjnej popłynęliśmy kutrem na północ i zdążyliśmy doświadczyć w Rezerwacie Barguzińskim jedynego na przestrzeni tygodnia wieczora bez tumanu dymu. Widoczny był oddalony o pięćdziesiąt kilometrów przeciwległy brzeg Bajkału.

Ale nawet zasnuty dymem Bajkał nie traci nic ze swojej wspaniałości.

905658_originalStrome skały zstępujące gwałtownie w odmęty jeziora.

905738_originalŚwięty Nos (ros. Святой Нос) spowity dymem.

906131_originalOkolice stolicy Barguzińskiego Rezerwatu Biosfery — osiedla Dawsze (ros. Давше).

Mój blog w języku angielskim

904833_original

Z radością prezentuję anglojęzyczną wersję mojego bloga. Zebrano w nim i przetłumaczono posty z ostatnich trzech lat. Tłumaczeniem zajmuje się (co stało się już tradycją) wolontariusz, który pragnął zachować anonimowość. Jeśli macie anglojęzycznych znajomych, których może zainteresować tematyka mojego bloga, dajcie im znać.

Na zdjęciu: dżerenie nieopodal bazy strażników Rezerwatu Daurskiego.

W Parku Narodowym „Ałchanaj”

900188_original

Wiele rezerwatów i parków narodowych chroni nie tylko dziedzictwo przyrodnicze, ale także kulturowo-historyczne. Jaskrawym przykładem jest Park Narodowy „Ałchanaj” (ros. национальный парк „Алханай”), położony w Kraju Zabajkalskim. Na górze Ałchanaj i w jej okolicach znajduje się 17 obiektów kultu, pomników historii i kultury buddyzmu północnego i narodów Zabajkala. Główną osobliwością parku jest Brama do Krainy Najwyższej Błogości. To naturalny łuk uformowany w spękanej lawie paleowulkanu Ałchanajskij. Przez łuk prowadzi szlak pielgrzymkowy. Pod łukiem znajduje się stupa, przy której odprawiane są obrzędy buddyjskie.

901068_original

900552_originalDomek służący jako miejsce modlitw pustelników.

901298_originalWielkie obo.

900859_originalBuddyjska stupa na skraju buriackiej wsi Ałchanaj.

W Rezerwacie Zejskim

891373_original

W dzieciństwie zaczytywałem się książkami pisarza-geodety Grigorija Fiedosiejewa. I oto te same miejsca, w których mieszkał i pracował Fiedosiejew, te same krajobrazy, te same ewenkijskie toponimy… W Rezerwacie Zejskim (ros. Зейский заповедник), w pasmie górskim Tukuringra po dziś dzień można zobaczyć stare drewniane znaki geodezyjne, postawione przez ekspedycję Fiedosiejewa. Pomnik upamiętniający słynnego przewodnika Ułukitkana, wzniesiony rękoma samego Fiedosiejewa, znajduje się na brzegu Zbiornika Zejskiego we wsi Bomnak.

891428_originalGórnoreglowe bory świerkowe w paśmie Tukuringra.

891683_originalPoczątek czerwca, a na wysokości tysiąca trzystu metrów wciąż jeszcze pełno śniegu.

892533_original892782_original893079_originalZając bielak pożywiał się gałązkami brzozy.

892083_originalHale wysokogórskie pasma Tukuringra.

892284_originalPomiędzy tymi niebieskimi grzbietami kryje się Zbiornik Zejski. Wzdłuż jego brzegu przechodzi granica rezerwatu.

893252_originalBór świerkowy.

893588_originalW tych oto lasach złożonych ze świerków ajańskich szukałem wpisanych do Czerwonej Księgi borowiaków syberyjskich, ale te mnie przechytrzyły. Będzie powód, żeby tam wrócić.

893742_originalModrzewie dopiero co okryły się delikatną zielenią igiełek i wyglądają świeżo i strojnie…

895175_original894107_originalRóżanecznik lapoński na mokradle.

894774_original894323_originalA to inny gatunek różanecznika — dahurski, sfotografowany sześćset metrów niżej.

894577_originalZdjęcia do projektu „Kobierce mojej Ojczyzny”.

895266_originalPorosty na kamieniach w piętrze halnym.

895668_originalUczniowie z miasta Zeja z pewnością będą pamiętać ten dzień do końca życia. W rezerwacie istnieje kilka pomysłowo zaprojektowanych i zagospodarowanych ścieżek przyrodniczych, na których z pomocą pracowników można zapoznać się z dziką przyrodą, nie przynosząc jej szkody.