skały

Przez jasne wody

914223_original

Wróciłem właśnie do cywilizacji, do miasteczka naftowców Wuktył, z największego parku narodowego Europy i Rosji — „Jugyd Wa”, co w języku komi oznacza ‘jasna (przezroczysta) woda’. Przepłynąłem setki kilometrów najczystszymi i najdzikszymi rzekami Europy — Podczerje i Szczugor. Wspaniała pora, początek jesieni. Przez ostatni tydzień udało mi się zrobić wiele ciekawych zdjęć. Dziś natomiast — przy wtórze siąpiącego deszczu, który nakrył północną krainę — wyruszam na północno-zachodni kraniec Rosji, do moich ukochanych miejsc…

914599_original915872_original914816_original915008_original915439_original915675_original916350_original916705_original916082_original

Fotowspomnienia o Rezerwacie Zejskim

904666_original

Jestem już nad brzegiem Bajkału, w osadzie Ust-Barguzin. Tutaj mieści się siedziba połączonej dyrekcji Zabajkalskiego Parku Narodowego i Barguzińskiego Rezerwatu Biosfery. Na razie nie zrobiłem ani jednego zdjęcia nad Bajkałem, ale skoro znalazłem się w zasięgu szybkiego internetu, opublikuję fotografie sprzed prawie miesiąca, z Rezerwatu Zejskiego.

Górne zdjęcie zrobiłem na zboczach pasma górskiego Tukuringra. Zdjęcie poniżej — nad Zbiornikiem Zejskim, przez który przechodzi granica rezerwatu. Miejsce, gdzie stoi chatka, nazywa się Ludożerca. Kiedy jeszcze nie istniała tama i rzeka Giluj płynęła naturalnym korytem, znajdował się tu trudny do pokonania łodzią próg, na którym ginęli ludzie. Próg dawno temu skryła woda, ale nazwa pozostała.

904249_original

W Parku Narodowym „Ałchanaj”

900188_original

Wiele rezerwatów i parków narodowych chroni nie tylko dziedzictwo przyrodnicze, ale także kulturowo-historyczne. Jaskrawym przykładem jest Park Narodowy „Ałchanaj” (ros. национальный парк „Алханай”), położony w Kraju Zabajkalskim. Na górze Ałchanaj i w jej okolicach znajduje się 17 obiektów kultu, pomników historii i kultury buddyzmu północnego i narodów Zabajkala. Główną osobliwością parku jest Brama do Krainy Najwyższej Błogości. To naturalny łuk uformowany w spękanej lawie paleowulkanu Ałchanajskij. Przez łuk prowadzi szlak pielgrzymkowy. Pod łukiem znajduje się stupa, przy której odprawiane są obrzędy buddyjskie.

901068_original

900552_originalDomek służący jako miejsce modlitw pustelników.

901298_originalWielkie obo.

900859_originalBuddyjska stupa na skraju buriackiej wsi Ałchanaj.

Wybrzeże morskie Rezerwatu Sichotealińskiego

886151_original

Przez kilka dni razem z pracownikami rezerwatu szukałem wpisanych do Czerwonej Księgi gorali himalajskich, które zamieszkują te oto przybrzeżne skały. O goralach opowiem oddzielnie, a dziś zamieszczam jedynie zdjęcie przedstawiające miejsce ich występowania. Teraz jadę na kilka dni w głąb rezerwatu.

Jeszcze parę zdjęć z Daurii

652389_original

Daurski Rezerwat Biosfery okazał się miejscem, z którego również trudno było wyjechać. Zadziwiająca przyroda i wspaniali ludzie, chroniący ją z oddaniem! Marzę, aby znowu tam wstąpić, tym razem w drodze powrotnej z wyprawy.

Zdjęcia zostały zrobione w części rezerwatu nazywanej Odon-Czełon. Spotykane są też inne warianty nazwy: Adun-Czułun, Adun-Czełon. W języku mongolskim oznacza to ‘tabun kamieni’. Skały widniejące na fotografiach są pozostałością dawnych grzbietów górskich. Przypominają gigantyczne zwierzęta, pasące się na pagórkowatym stepie.

652668_original653044_original653152_original

W ojczyźnie Czyngis-chana

650417_original

W październiku tego roku przebywałem w sektorze Odon-Czełon Daurskiego Rezerwatu Biosfery (ros. Даурский заповедник), położonego w Kraju Zabajkalskim, tuż przy granicy z Mongolią. Droga do wspomnianego sektora prowadziła przez wieś Odon-Czełon (ros. Одон-Челон). Zauważyłem, że we wsi jest szkoła podstawowa, i postanowiłem do niej wstąpić na parę chwil w drodze powrotnej. Szkoła przypominała tę, w której uczą się moje dzieci — we wsi Krasnaja Słoboda, w rejonie suziemskim obwodu briańskiego. Też tylko czterech uczniów łącznie we wszystkich klasach. Jedynie twarze inne…

650670_original

650917_originalWieś Odon-Czełon.

651625_originalNa szczycie góry Cagan-Obo (ros. Цаган-Обо) (958,8 m).

652001_originalPradawne cmentarzysko w dolinie rzeki Onon (ros. Онон).

652148_originalCzasza Czyngis-chana — tak tutejsi mieszkańcy nazywają te kamienie, położone nieopodal rzeki Onon, w sąsiedztwie osady Niżnij Casuczej (ros. Нижний Цасучей). Wielki zdobywca urodził się na brzegu wspomnianej rzeki.

Park Przyrodniczy „Jergaki”

592930_original

Mądrzy ludzie mówili mi, że nie mam prawa opuszczać regionu, nie odwiedziwszy Parku Przyrodniczego „Jergaki” (ros. природный парк „Ергаки”). Teraz mogę potwierdzić, że to święta prawda.

Oprócz rezerwatów federalnych, parków narodowych i zakazników istnieją w Rosji także obszary chronione szczebla regionalnego. Niektóre z nich funkcjonują tylko na papierze, a niektóre w niczym nie ustępują instytucjom federalnym, jak na przykład parki przyrodnicze „Lenskije stołby” (Słupy Leny) w Jakucji i „Wulkany Kamczatki” na Kamczatce — obiekty utworzone przez władze podmiotów federalnych, chroniące olbrzymie tereny. Do tego znakomitego grona należy również Park Przyrodniczy „Jergaki”, powołany do życia w 2005 roku przez władze Kraju Krasnojarskiego i będący krajową instytucją budżetową.

Szkoda tylko, że mogłem spędzić w tym miejscu zaledwie parę dni. Mam nadzieję, że jeszcze tu wrócę.

593307_original 593520_original593792_original593929_original 594321_original594606_original594717_original