koziorożce

Pantera śnieżna, zwana irbisem, żyje w tych górach

596376_original

Sajańsko-Szuszeński Rezerwat Biosfery, Kanion Sajański Jeniseju. Strome kamieniste i leśne zbocza, skrawki stepów górskich. Człowiekowi trudno się tu poruszać. Najdogodniejsza i najbezpieczniejsza droga do tych miejsc: kutrem przez zbiornik — zajęła nam prawie dwa dni. Te niegościnne dla człowieka zbocza są domem dla pantery śnieżnej.

601359_originalStatek rezerwatu „Akwanauta”.

598494_originalTo jedna z zatok zbiornika, powstała w kanionie rzeki Małyje Ury (ros. Малые Уры). Przyjrzyjcie się dobrze: na dole widać trzy jasne punkciki. To dachy terenowej stacji naukowo-badawczej Małyje Ury, w której bazowaliśmy. Na następnym zdjęciu budynki te pokazane są z bliższa.

598609_original596633_original596948_originalSamica koziorożca. Samców nie udało mi się sfotografować, o tej porze roku są wysoko w górach. Zabrakło mi czasu, żeby się tam wybrać.

597084_originalSamica koziorożca z młodym.

597437_originalJak już informowałem w poprzednim poście, w Sajańsko-Szuszeńskim Rezerwacie Biosfery udało mi się podejrzeć pracę dwuosobowej załogi, która zajmuje się badaniem pantery śnieżnej. Poznajcie się. W rękach strażnika rezerwatu Andrieja Gieorgiewicza Sazykina znajduje się czaszka i kręgosłup zabitego i zjedzonego przez wilki sześcioletniego koziorożca. A starszy pracownik naukowy rezerwatu Siergiej Wasiljewicz Istomow (po lewej) wyjaśnia mi, jak rozpoznać, kto zjadł koziorożca. Okazuje się, że wilki objadają czaszkę ofiary całkowicie, natomiast pantera zostawia nos.
Tydzień spędzony z tymi wielkimi znawcami przyrody był dla mnie prawdziwym świętem.
Obfitość zwierząt kopytnych to warunek konieczny przetrwania pantery śnieżnej. Koziorożce są podstawą diety drapieżników żyjących w rezerwacie.

597853_originalSiergiej sprawdza fotopułapkę.

597721_originalSiergiej umieszcza fotopułapkę na ścieżce pantery. Irbis jest niezwykle skrytym i ostrożnym zwierzęciem. Większość pracowników rezerwatu, którzy przepracowali długie lata w tajdze, nigdy nie widziała pantery śnieżnej na żywo. Występowanie irbisów odnotowywano jedynie na podstawie zostawianych przez nich śladów. Jeszcze do niedawna informacje były bardzo skąpe, ale wraz z pojawieniem się nowych urządzeń, przede wszystkim fotopułapek, nastąpił wielki postęp w zgłębianiu tajników życia pantery śnieżnej. W 2008 roku Siergiej umieścił fotopułapkę, którą zrobiono pierwsze na terytorium Rosji zdjęcie irbisa. Minęło pięć lat i teraz uczeni znają każdego z dziesięciu irbisów żyjących w rezerwacie — rozpoznają je po indywidualnym dla każdego osobnika rozmieszczeniu cętek na futrze i innych charakterystycznych cechach.
Poniżej kilka zdjęć irbisów z archiwum rezerwatu, zrobionych przez Siergieja i Andrieja za pomocą fotopułapek.

599082_originalOto sławny Mongoł, dominujący samiec. Na zdjęciu zajęty jest bardzo istotną dla zwierząt czynnością: znaczeniem terytorium. Na szyi ma obrożę satelitarną, dzięki której można go śledzić.

599755_original599946_original598821_original599545_original600309_original600352_original600994_originalNa pokładzie kutra Siergiej i Andriej przegrywają do komputera dane z fotopułapek. Są to dla nich zawsze emocjonujące chwile. Tutaj oglądają zdjęcie samicy, która niedawno wyprowadziła z kryjówki parę kociąt z tegorocznego miotu.

601305_originalTego samego dnia na pokładzie „Akwanauty” Siergiej i Andriej spotkali się z finalistami konkursów o panterze śnieżnej, organizowanymi przez Sajańsko-Szuszeński Rezerwat Biosfery. Opowieści naukowców budziły niekłamane zainteresowanie słuchaczy. Zwycięzcy konkursu otrzymali wspaniałą nagrodę: wycieczkę do rezerwatu i spotkanie z terenowymi badaczami irbisa.

600738_originalW fotopułapkach na irbisy zdarza się niekiedy „przyłów”. Na przykład pod postacią ludzi. Na zdjęciu Siergiej objaśnia mi, jak działa fotopułapka. Czasami w kadrze zostają uwiecznione inne zwierzęta. Ale o nich opowiem innym razem.

Kabardyjsko-Bałkarski Rezerwat Wysokogórski

001hcw1z

Kabardyjsko-Bałkarski Rezerwat Wysokogórski (ros. Кабардино-Балкарский высокогорный заповедник) to jedyny rezerwat w Rosji, który w swojej oficjalnej nazwie ma określenie „wysokogórski”. Rezerwat ten położony jest w najwyższej części Wielkiego Kaukazu i na jego terytorium znajdują się wszystkie pięciotysięczniki Kaukazu Północnego z wyjątkiem szczytów Elbrus i Kazbek.

Kilka lat temu spędziłem tu miesiąc, mieszkając w namiocie rozbitym nad lodowcem Bezengi i obserwując i fotografując koziorożce kaukaskie. Była połowa lata, Kaukaz zmagał się z upałami, ale wysoko w górach, gdzie przebywałem (na wysokości około trzech tysięcy metrów), niebo często zasnute było chmurami, dlatego wiele zdjęć robiłem we mgle. Czasami przed wschodem słońca namiot pokrywał się szronem, a ja marzłem w śpiworze. Jednak świt wynagradzał wszystko. Rozsuwałem zamek w namiocie i moim oczom ukazywały się takie oto widoki:

001hk38g001hd0a2001heth4001hh83k001hfgey001hp4w1001hgkf5

O „brzydkiej” pogodzie…

Fox in a snowstorm ‹èñà â ïóðãó.

Istnieje przekonanie, że fotograf musi czekać na ładną pogodę, aby zrobić zdjęcia. Nie mam pojęcia dlaczego… W czasie bezchmurnej pogody fotografuję tylko przez godzinę przed wschodem słońca i przez godzinę po wschodzie słońca. Tak samo w przypadku zachodu słońca. Ostre cienie w ciągu dnia sprawiają, że fotografia pozbawiona jest życia. W czasie deszczu, śnieżycy, mgły można fotografować przez cały dzień.

Najlepiej fotografuje niepogodę Vincent Munier. Nie poszczęściło się jednak chłopakowi: urodził się w słonecznej Francji i teraz musi gonić za brzydką pogodą po całym świecie… A na Kamczatce nie trzeba biegać za niepogodą. Pewnie dlatego Vincent tak lubi Kamczatkę. Są tu takie miejsca, gdzie „ładnej” pogody — w powszechnym rozumieniu — po prostu nie ma. Na przykład na krańcu półwyspu, przylądku Łopatka, nie ma lata — a jest to ta sama szerokość geograficzna co Kijowa!

00017e2s

Orzeł przedni i wrona w czasie zamieci.

000186ak

Sztorm podrywa z tafli lodu bieliki olbrzymie i wrony.

00019y1w

Bielik olbrzymi. Lot w gęstym śniegu.

0001a329

Odpoczynek w gęstym śniegu.

0001h27s

Niedźwiedź w lutym nad brzegiem wzburzonego Pacyfiku.

0001b5g6

Niedźwiedź, który nie zapadł w sen zimowy.

0001cec0

Spotkanie we mgle.

Foggy morning portrait îðòðåò òóìàííûì óòðîì

Poranna kąpiel.

0001ea6d

Nawet na słonecznym Kaukazie, i to w lipcu, nietrudno o niepogodę. Wystarczy pójść w góry, w chmury. Koziorożce kaukaskie na łące wysokogórskiej.

0001f970

Turniej we mgle.

0001g90f

Zamieć w Parku Narodowym „Polesie Orłowskie”.

Wniosek: nie ma brzydkiej pogody, są tylko leniwi fotografowie :)