Rezerwat „Szulgan-Tasz”. Jaskinia Kapowa

576012_original

W historii rosyjskich obszarów chronionej przyrody znane są przypadki, kiedy odkrywano unikalne na skalę światową obiekty na terenach już istniejących rezerwatów. W pierwszej połowie ubiegłego wieku tworzono rezerwaty zazwyczaj w celu chronienia jakiegoś gatunku zwierząt. Na przykład Rezerwat Kronocki powstał w 1934 roku, aby ocalić przed wyginięciem populację sobola, kamczacka Dolina Gejzerów zaś została odkryta przez pracownika Rezerwatu Kronockiego Tatianę Ustinową siedem lat po utworzeniu rezerwatu, w 1941 roku.

Podobna sytuacja zdarzyła się w przypadku Rezerwatu „Szulgan-Tasz” (ros. Шульган-Таш). Utworzono go przede wszystkim z myślą o ochronie dzikiej burziańskiej pszczoły (o niej opowiem oddzielnie). W 1959 roku, w drugim roku istnienia rezerwatu, zoolog Aleksandr Władimirowicz Riumin odkrył na ścianach Jaskini Kapowej (ros. Капова пещера) rysunki naskalne z epoki paleolitu. Przy czym nie było to przypadkowe odkrycie, lecz świadome poszukiwanie miejsc, które miały potwierdzić przypuszczenia badacza, że na południu Uralu, dokąd nie dochodziły lodowce, powinny zachować się ślady bytowania ludzi pierwotnych.

Jaskinia Kapowa znajduje się na brzegu rzeki Biełaja w rejonie burziańskim Baszkirii. Jaskinia ciągnie się przez około 3 kilometry, a wyżłobiła ją podziemna rzeczka Szulgan. Na brzegach rzeki Biełaja istnieje wiele innych pieczar, ale to właśnie Jaskinia Kapowa była używana przez ludzi pierwotnych jako miejsce obrzędów. Odkryto w niej malowidła naskalne pochodzące z czasów późnego paleolitu. Jest to najstarsza galeria Europy Wschodniej, wiek rysunków określa się na 17-18 tysięcy lat! Podobne jaskinie istnieją tylko w Europie Zachodniej — we Francji i w Hiszpanii. Na ścianach Jaskini Kapowej widnieją namalowane czerwoną ochrą mamuty, konie, żubry, jelenie, nosorożce — zwierzęta, które żyły w sąsiedztwie lodowców w tamtej surowej, zimnej epoce.

576311_original576699_original 577041_original577760_originalMalowidła naskalne mocno ucierpiały w wyniku upływu czasu, a także na skutek wandalizmu ludzi, dlatego jaskinia dostępna jest tylko dla zorganizowanych wycieczek, przy czym wejść można tylko do jej najbliższej części, przylegającej do groty Portał (ros. Портал), i podziwiać jedynie kopie niektórych pierwotnych rysunków, znajdujących się w trudno dostępnych czeluściach jaskini.

577827_original
Potok Szulgan, wypływający z jeziora Gołuboje, przy wejściu do jaskini.

Advertisements

One comment

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s