Stepy kamieniste Gór Żygulińskich

567864_originalStep kamienisty na szczycie góry Bolszaja Bachiłowa (ros. Большая Бахилова) w Rezerwacie Żygulińskim.

567615_original

Łuk Samary (ros. Самарская Лука) to osobliwy „półwysep” utworzony przez gigantyczne zakole Wołgi w jej środkowym biegu. Wąski przesmyk, liczący niecałe 2 km szerokości, łączy Łuk Samary z „lądem”. Półwysep ciągnie się z zachodu na wschód przez 70 km, a długość jego linii brzegowej wynosi ok. 200 km.

Prawie całe terytorium Łuku Samary, z wyjątkiem terenów miasta Żygulowsk, to obszary chronione ze względu na swoje wartości przyrodnicze przez dwie jednostki: Rezerwat Żyguliński (ros. Жигулевский заповедник) i Park Narodowy „Łuk Samary” (ros. национальный парк „Самарская Лука”). Położone są w samym centrum jednego z najbardziej zurbanizowanych regionów przemysłowych Rosji. Rezerwat i park otoczone są przez miasta: Samara, Togliatti, Nowokujbyszewsk, Czapajewsk, Syzrań, Oktiabrsk — liczące ok. 3 milionów mieszkańców! Dzika przyroda Gór Żygulińskich uwięziona jest w zaciskającym się pierścieniu, ale wciąż istnieje dzięki rezerwatowi i parkowi narodowemu.

Szczególne wrażenie zrobiły na mnie reliktowe stepy kamieniste na szczytach i zboczach Gór Żygulińskich, otoczone borami sosnowymi. Stepy te przetrwały, ponieważ w okresach zlodowacenia lodowce nigdy nie pokrywały tych miejsc. Rośnie tu pięć unikalnych gatunków roślin, których nie można spotkać nigdzie indziej na planecie!

568246_originalStep kamienisty na szczycie góry Strielnaja w Rezerwacie Żygulińskim.

568330_originalStep kamienisty na zboczu góry Wierblud (‘wielbłąd’ po rosyjsku) w Parku Narodowym „Łuk Samary”.

569773_original
Ta z pozoru zwyczajna roślina — wilczomlecz żyguliński Euphorbia zhiguliensis — rośnie tylko na półwyspie Łuku Samary.

569157_originalCerastium zhiguliense (po rosyjsku: jaskołka żygulowskaja) — to kolejny endemit Gór Żygulińskich.

569430_originalNiemal z każdego zakątka stepu — zarówno w rezerwacie, jak i w parku — widać, jak człowiek przekształca środowisko: sztuczne zbiorniki na Wołdze, fabryczne budynki i kominy, kiwony pompujące ropę, kamieniołomy, zabudowa miast i wsi. I nie ulega wątpliwości, że gdyby nie wysoki rygor ochronny rezerwatu i parku narodowego, resztki dzikiej przyrody, w tym żygulińskie stepy kamieniste, już dawno przestałyby istnieć…

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s