Biełka i Pietrek

444622_original

Mamy tutaj na wsi niemałe gospodarstwo: trzy konie, kozę, psa, kota, koguta. Należy uczciwie dodać, że z praktycznego punktu widzenia jest to gospodarstwo zupełnie bezużyteczne. Koni się nie używa od jakichś dziesięciu lat, z wyjątkiem rzadkich przejażdżek wierzchem. Kozę po raz ostatni doiło się sześć lat temu. Pies nie szczeka na ludzi, zbytnio ich lubi. Kotu nie chce się łowić myszy, kłusuje na wróble podwórzowe. Kogut służy za psa: dziobie po nogach naszych gości.

Ale nie zawsze tak było. Droga gruntowa do wsi Czuchraje (ros. Чухраи), przejezdna dla UAZ-ów przez cały rok, pojawiła się mniej więcej siedem lat temu; wcześniej naszym codziennym środkiem transportu były konie. Koza Biełka wykarmiła mlekiem nasze młodsze dzieci. Kotka Ryśka chroniła moją chatkę na Kamczatce przed lisami. Suka Nika ani razu nie ugryzła naszych synków-dręczycieli, chociaż bardzo często na to zasługiwali.

Ogólnie rzecz biorąc: to nie żywy inwentarz, to członkowie naszej rodziny.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s