Świstaki żyjące na wulkanie

001cd6eh

Tak wyglądają zastygłe potoki lawy w kalderze Wulkanu Kraszeninnikowa na tle sąsiedniej Kronockiej Sopki. Ostatnia erupcja Wulkanu Kraszeninnikowa zdarzyła się kilkaset lat temu, ale jego osobliwy pejzaż wciąż pozostaje mrocznym: roślinom trudno jest się zaadaptować w tutejszych warunkach. Porosty, krzaczki i trawy chowają się w małych wpadlinach, pod bryłami lawy.

Jednak to niegościnne miejsce, położone na wysokości ok. 1000 m n.p.m., upodobały sobie świstaki czarnogłowe kamczackie. Między bryłami lawy łatwo jest się schować przed drapieżnikami, a żużel wulkaniczny, w którym zwierzątka te zakładają nory, świetnie odprowadza wodę, co zapewnia suchość w legowisku podczas długiego snu zimowego.

W Rezerwacie Kronockim żyje co najmniej 40 kolonii świstaków, ale największa i najlepiej zbadana kolonia występuje tutaj, w kalderze. Kolonia ta była znana zoologom jeszcze przed wojną. Od tej pory wielkość tutejszej populacji świstaków utrzymuje się na stałym poziomie (ok. 200 osobników).

Spędziłem w kalderze zaledwie dwa dni; to zbyt krótko, żeby udokumentować różne strony świstaczej egzystencji. Udało mi się zrobić zaledwie kilka „standardowych” zdjęć świstaków, obserwujących moje poczynania ze szczytów brył lawy.

001cfbdr

001ceedg

Tutaj w kadrze zostały uwiecznione dwa gatunki gryzoni: świstak czarnogłowy kamczacki i suseł północny.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s